Pewna kobieta znalazła czterolistną koniczynę.
Zawołała swego męża, dzieci, przyjaciół i sąsiadów.
Wszyscy siedzieli razem całą noc, w nadziei i nasłuchiwali, kiedy nadejdzie szczęście.
Ale nic się nie działo, tylko drzewa szumiały, dziecko się śmiało, księżyc świecił pełnym blaskiem.
Rano rozeszli się zawiedzeni, że szczęście nie przyszło.
Bo szczęście jest czymś takim, jak okulary pana Hilarego.
Każdy z nas ma je przed nosem, tylko na pierwszy rzut oka go nie dostrzega.
Zawołała swego męża, dzieci, przyjaciół i sąsiadów.
Wszyscy siedzieli razem całą noc, w nadziei i nasłuchiwali, kiedy nadejdzie szczęście.
Ale nic się nie działo, tylko drzewa szumiały, dziecko się śmiało, księżyc świecił pełnym blaskiem.
Rano rozeszli się zawiedzeni, że szczęście nie przyszło.
Bo szczęście jest czymś takim, jak okulary pana Hilarego.
Każdy z nas ma je przed nosem, tylko na pierwszy rzut oka go nie dostrzega.
